close

  • Być wiernym Ojczyźnie mej, Rzeczypospolitej Polskiej
  • SPRAWY OBYWATELSKIE

  •  

    Organem właściwym w przedmiocie uznania za obywatela polskiego jest wojewoda właściwy z uwagi na miejsce zamieszkania osoby której postępowanie dotyczy.

    Konsul nie jest organem rozstrzygającym w przedmiocie uznania za obywatela polskiego. Konsul nie przyjmuje wniosków w tej sprawie.

    Poniższy materiał ma jedynie charakter informacyjny.

    Więcej informacji na stronie: https://msw.gov.pl/pl/bezpieczenstwo/obywatelstwo-i-repatri/cudzoziemcy/10169,SPOSOBY-NABYCIA-OBYWATELSTWA-POLSKIEGO.html?search=5607640

     

    Aby uznać cudzoziemca za obywatela polskiego należy spełnić następujące kryteria:

     

    Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 2 kwietnia 2009 roku o obywatelstwie polskim (Dz.U. 2012 poz. 161) za obywatela polskiego uznaje się cudzoziemca:

     

    - przebywającego nieprzerwanie na terytorium Polski co najmniej od 3 lat na podstawie zezwolenia na pobyt stały, zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE lub prawa stałego pobytu, który posiada w Polsce stabilne i regularne źródło dochodu oraz tytuł prawny do zajmowania lokalu mieszkalnego;

     

    - przebywającego nieprzerwanie na terytorium Polski co najmniej od 2 lat na podstawie zezwolenia na pobyt stały, zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE lub prawa stałego pobytu, który pozostaje co najmniej od 3 lat w związku małżeńskim zawartym z obywatelem polskim lub nie posiada żadnego obywatelstwa;

     

    - przebywającego nieprzerwanie na terytorium Polski co najmniej od 2 lat na podstawie zezwolenia na pobyt stały, które uzyskał w związku z posiadaniem statusu uchodźcy nadanego w Polsce;

     

    - małoletniego przebywającego na terytorium Polski na podstawie zezwolenia na pobyt stały, zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE lub prawa stałego pobytu, którego jedno z rodziców jest obywatelem polskim, a drugie z rodziców, nieposiadające obywatelstwa polskiego, wyraziło zgodę na to uznanie;

     

    - małoletniego przebywającego na terytorium Polski na podstawie zezwolenia na pobyt stały, zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE lub prawa stałego pobytu, którego co najmniej jednemu z rodziców zostało przywrócone obywatelstwo polskie, a drugie z rodziców, nieposiadające obywatelstwa polskiego, wyraziło zgodę na to uznanie;

     

    - przebywającego nieprzerwanie i legalnie na terytorium Polski co najmniej od 10 lat, który posiada zezwolenie na pobyt stały, zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE lub prawo stałego pobytu, oraz posiada w Polsce stabilne i regularne źródło dochodu oraz tytuł prawny do zajmowania lokalu mieszkalnego;

     

    - przebywającego nieprzerwanie na terytorium Polski co najmniej od 2 lat na podstawie zezwolenia na pobyt stały, które uzyskał w związku z polskim pochodzeniem.

     

    Cudzoziemiec ubiegający się o uznanie za obywatela polskiego, z wyłączeniem cudzoziemców małoletnich, o których mowa powyżej, jest obowiązany potwierdzić znajomość języka polskiego urzędowym poświadczeniem, (art. 11a ustawy z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim (Dz.U. Nr 90, poz. 999, z późn. zm.5)) lub świadectwem ukończenia szkoły w Polsce lub świadectwem ukończenia szkoły za granicą z wykładowym językiem polskim.

     

    W celu ustalenia, czy cudzoziemiec przebywa nieprzerwanie na terytorium Polski, stosuje się przepis art. 195 ust. 4 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. poz. 1650).

    Cudzoziemcowi odmawia się uznania za obywatela polskiego, w przypadku gdy, nie spełnia wyżej wymienionych wymogów lub nabycie przez niego obywatelstwa polskiego stanowi zagrożenie dla obronności lub bezpieczeństwa państwa albo ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego.

    Drukuj Drukuj Podziel się treścią: